19-6-2026 Hasselö

Een Zweedse man riep ons  bij vertrek van Kristianopel nog na; ‘remember Hasselö’. Al een paar dagen was duidelijk dat we het hadden onthouden. Op de kaart stond de route in getekend. Dus gisteren kwamen we aan. Wij dachten ruim op tijd voor Midsommar. We waren NET op tijd. Het laatste plaatsje waar wij konden afmeren op een steiger die geschikt is voor ongeveer 20 boten, was er nog 1 boei vrij. Even leek een minder sociaal ingestelde Zweed met een kleinere boot die boei te willen oppakken, maar hij werd gedecideerd verwezen naar een andere boei, waar hij wel past en wij niet. Hulp werd ons geboden en zonder was het niet gelukt. Boei oppikken ging perfect met ons nieuwe vriend op de boot; haak waar al een achterlijn aan zit. De toch wel lange achterlijn voor Nederlandse begrippen was te kort, drie man op steiger konden ons niet aantrekken. Na het verlengen ging het toch. Gelukkig wisten we allemaal wat we aan het doen waren en is Thila lekker sterk. We eindigden naast ‘de Charly’s’ (Charly and Charlotte), zij met een Deense historie en beide uit Bristol, vliegtuigbouw. Marc was in zijn element. Ondertussen arriveerde nog een boot, maar voor een zeilboot met toch enige diepgang was geen plek meer. Helaas voor hen. Even hiervoor vertelde een man dat hij vorige week zijn boot al had gebracht en met de ferry naar huis was gekomen en zojuist was aangekomen met zijn gezin.

Gelukkig konden de Charly’s ons vertellen wat Midsommar hier ongeveer inhoudt. Dus iets met een meiboom, haring, aardappelen, bubbels, dansen om de meipaal en blijkbaar de dames in het wit, blauw, geel of een combinatie én met bloemenkransen in het haar. Na wat navraag wisten we ook waar we moesten zijn. Marc is niet mee gegaan en liet de antropologie studie over aan Thila en aan mij. Het heeft wat leuke plaatjes opgeleverd. Ook mijn tripje de mast in (18 meter en een beetje) heeft wat foto’s opgeleverd. De reden voor deze excursie was dat de ‘techneuten’ in de haven de windex (windvaantje) maar beperkt hadden vastgezet. Die wees nu met elke golf een andere richting aan in plaats van met elke windvlaag. Bleek dat de techneuten nog iets niet heel vastgezet hadden. Gelukkig had ik voldoende gereedschap mee naar boven. Na deze noodzakelijke reparaties gelijk maar wat plaatjes geschoten.

Overigens liggen er op dit moment ongeveer 35 boten aan de steiger. Ken nêt.