28-06-2026 Harstena

Gisteren waren we op weg vanaf Harstena naar Arkösund. Het was niet ver, dus we waren niet te vroeg vertrokken. Dat was ook verstandig want we waren met 2 andere boten met Tommi, Nora (Duits) en met Sebastian (Zweed) zonder Anita (Spaans) nogal laat doorgegaan. Het was erg gezellig, misschien iets te gezellig voor de buren. Sorry buren. Net op het moment dat we het zeil hadden gehesen keken we nog even op Windy (weer app) omdat de lucht niet heel stabiel eruit zag en we het niet helemaal vertrouwden. Wat we zagen maakte het niet beter. Zeil weer naar beneden en terug naar Harstena. Niet terug naar het dorpje, maar naar een prachtige baai iets meer naar het oosten. Het was anders best nat en wie weet ook wel winderig geweest. We zullen het nooit weten.

Een prachtige baai, waar al behoorlijk wat boten lagen. Ook zeilboten (met kiel) met een hekanker en een haak in de grond. Dit is een variant op het Zweedse aanleggen. Een beetje zoals we in het dorpje lagen maar dan niet met de punt van de boor naar een steiger, maar naar een rots. Marc heeft er een uitgebreide studie met verrekijker van gemaakt. Wij bleven heerlijk achter onze eigen vertrouwde anker liggen. Maar wie weet en bij volgende keer zijn we een beetje voorbereid. Inmiddels kwamen de berichten vanuit Nederland door over het weer, de onweersbuien en de schade. Het grote plan was om de volgende dag een nieuwe poging te wagen om naar Arkösund te varen, bij voorkeur in de middag. De informatie over wanneer dit weer zou zijn, verschilde behoorlijk tussen de weersberekeningsmodellen. Nadat we wakker waren zagen we de onweersbuien vroeg onze kant op komen maar liet wel voldoende tijd om de vrij korte trip te maken. Dus toch maar snel een kort zwemmetje gedaan en vertrokken. De bui zou ons (net) voldoende tijd gunnen om de 3 uur naar Arkösund te varen. Nou, dat klopte precies. Een deel van de bui was achter ons langs getrokken en na het aanleggen begonnen de eerste druppels te vallen. De wind bleef gelukkig achterwege. Zoals blijkt uit de foto’s had niet iedereen veel haast. Zeilen tussen de rotsen met behoorlijk loodzware lucht ziet er op een foto leuk uit, maar je hoeft mij niet te bellen 😉

Marc gaf met een grote smile onderweg aan; ‘het is heel fijn al die nieuwe apparatuur en ook dat alles het zo goed doet, maar dat we nu op een dag als vandaag een Nespresso onderweg kunnen maken dat is toch wel de belangrijkste up-grade van deze winter’. 🙂